Op de fiets je eten bij elkaar sprokkelen

Op de fiets je eten bij elkaar sprokkelen

In een flink tempo fietst Christie de Vrij (49) elke vrijdag door de Kromme Rijn-streek om de wekelijkse boodschappen te doen. En daarbij vermijdt ze de grootgrutters. Juist de kleine groente- en fruitkraampjes langs de weg hebben haar interesse. Ze raapt zelf eieren in een kippenren en koopt rauwmelkse truffelkaas bij de boer. “Kijk hier hebben ze slabonen, die waren vorige week zó lekker. Ik had er nog nooit van gehoord. En moet je zien: zwarte tomaten. Fantastisch toch?”

Zwarte tomaten in de kas van Cor van Amerongen

Zwarte tomaten, slabonen, rauwmelkse kaas en koudgerookte zalm. Allemaal producten die je niet zo snel meer in de doorsnee supermarkt aantreft. “Ik haalde ook altijd zakken met kant-en-klaar gesneden groente. Totdat ik dit ontdekte. Het is bewustzijn, ja… Minder verpakkingen. Maar het is ook gewoon heel leuk om in je eigen regio te fietsen.”

Christie de Vrij is een zogenaamde voorfietser van de landelijke actieve Facebook-groep Fietsen voor m’n eten. Die stimuleert mensen om gewoon op de fiets te stappen en in je eigen regio je eten te kopen bij kleine ondernemers. Inmiddels zijn er 18 actieve regio’s in Nederland met vele duizenden leden. Christie heeft zich bekommerd over de Kromme Rijn-streek. Ze werkt als eventmanager en organiseert grootschalige beurzen en congressen in het buitenland. “Door de coronacrisis viel dat grotendeels stil. Dus ik had ineens veel tijd om andere dingen te doen. Een collega tipte mij deze pagina en toen ben ik ook een keer gaan fietsen. En nu doe ik het elke week.”

 

Christie de Vrij bij een groentekraampje langs de weg bij Werkhoven

Fietsen voor m’n eten noemt zichzelf een consumentenplatform en informatiebron ‘om jouw dagelijkse eten bij elkaar te sprokkelen op de fiets’. Christie: “De oprichtster Marja van der Ende komt zelfs helemaal nooit meer in een supermarkt. Dat is niet mijn doel, maar ik wil gewoon zoveel mogelijk verse groenten uit de streek halen en in beweging blijven. En ook anderen daarmee inspireren.”

 

Elke vrijdag gaat Christie vanuit haar woonplaats Houten de hele Kromme Rijn-streek af om een weekvoorraad eten voor haar vijfkoppige gezin te halen. Op de fiets. Bij boeren, kraampjes, kwekers, telers, vissers, moestuinen… “Je ontdekt steeds meer en ik blijf verbaasd over wat er allemaal te krijgen is.” Vandaag begint het sprokkelen in Cothen. Bij de forellenvijver ‘t Groenewoud zitten tientallen mensen naar een dobber te staren. Twee oudere dames lopen trots terug naar de emmer met een spartelende forel. Bij de naastgelegen rokerij van Jasper Lens kun je de zelf gevangen vis omruilen voor een gerookt exemplaar. Christie: “Vorige week werd mijn moeder 80 en heb ik hier paling gehaald. Die viel goed in de smaak.”

Jasper hangt net tientallen palingen in een grote kast en stookt het vuurtje nog even op. Hij rookt paling, zalm en forel, maar verkoopt ook gerookte gans. “Ik ben ook jager en help mee de schadebestrijding van de grauwe gans in dit gebied. En ik vond het zo zonde dat er niks met het vlees werd gedaan. Nu maak ik samen met een slager uit Utrecht zelf ganzenbraadworst- en hamburgers en rook ik de ganzenborsten.”

Cor van Amerongen laat zijn groenten zien in moestuin ‘t Bergje in Cothen

Christie neemt twee gerookte forellen mee (‘zelf naar een dobber staren vind ik zó saai’) en koopt ook een paar kilo pruimen en Delcorf-appels uit de boomgaard. “Ik heb dit weekend een feestje en bak een pruimtentaart. Dus dan is 2 kilo pruimen zo op.” Alles gaat in de fietstassen. Snel door naar het volgende adresje.

Christie de Vrij groeide zelf op in  de Achterhoek tussen de dieren op een hobbyboerderij. “Op mijn fiets moest ik toen ik een jaar of 6 was al melk- en karnemelk halen met twee emmertjes aan het stuur. Dat kon bij de buren die een boerderij hadden. Mijn moeder kookte die melk en dat ging met vellen en al in de koelkast. En ik weet nog dat ik daar niet dol op was. Nu ontdekte ik laatst hier een boerderij die rauwmelkse volle yoghurt met smaakjes maakt. Passievrucht en mango enzo. En die zijn wél heel lekker.”

De volgende stop is bij moestuin ’t Bergje langs de provinciale weg richting Wijk bij Duurstede. Cor van Amerongen (72) is gepensioneerd bouwvakker en heeft hier al 39 jaar een moes- en dahliatuin. Christie: “Je zegt gewoon wat je wilt hebben en Cor of zijn vrouw oogsten het ter plekke voor je. Verser wordt het niet. Vorige week had ik andijvie, Romaine sla en prei.”

De idyllische moestuin van Cor ligt direct aan de Kromme Rijn en staat vol met venkel, sla en rode bietjes. In de kas groeien tomaten en perziken. Aan lange rekken hangen ontelbare sperzie- en snijbonen. “Sorry, ik heb trouwens geen bietjes meer” zegt Cor “Ja, ik heb ze wel, maar die hou ik voor mezelf, haha.” Al vele jaren komen mensen uit de buurt hier in het seizoen wat groente en fruit en bloemen halen, maar de laatste tijd lijkt het drukker te worden. Cor: “Ik weet het al 40 jaar hoor, want het is gewoon écht lekkerder. Vroeger moest je hier toevallig langsfietsen, maar nu vinden mensen het via internet.”

 

Bij kaasboerderij De Ossenwaard in Werkhoven mag je zelf je eieren rapen in het kippenhok

Van elke krop sla, courgette, potje honing of pompoen maakt Christie foto’s voor Instagram. Op de regionale Facebook-pagina komt een uitgebreid fietsverslag (met routekaartje) van de nieuwe ontdekkingen. “Ik heb nu zelfs een spaaractie opgezet. Je krijgt een stempel en kan sparen voor korting of gratis producten bij de verschillende verkopers.”

Ook telers en boeren beginnen de pagina te ontdekken en posten foto’s van hun verse oogst. Zo schrijft een ecologische tuin in Schalkwijk: “We hebben weer vers geplukte bramen, pronkers en pruimen. Fiets lekker even naar Schalkwijk, het is mooi weer! Je vindt ons achter het zwarte schuurtje.”

Na 20 km fietsen is de laatste stop vandaag de kaasboerderij De Ossenwaard in Werkhoven. “Ik ben fan van hun truffelkaas.” De kaasmakerij ligt direct naast de winkel. Er liggen tientallen rauwmelkse boerenkazen in de pekel te rijpen. Elke week worden er 100 kazen gemaakt en je mag zelf eieren rapen. Kaasmaker Theo Lagerweij ziet het steeds drukker worden: “Door corona zijn mensen bewuster bezig met hun eten. Ze willen gezond blijven en kopen graag producten met weinig ingrediënten en geen e-nummers. En het is tegenwoordig ook heel hip om lokaal je eten te kopen. Daar zijn wij natuurlijk wel blij mee.”

Met de fietstassen vol boter, boerenkaas, versgeraapte eieren, pruimen, appels en gerookte forellen begint Christie aan de laatste 9 kilometer terug naar Houten. Om pruimentaart te bakken en om alle ontdekkingen te delen met haar 3400 volgers. En volgende week gaat ze weer…

Zelf een keer fietsen voor je eten door de Kromme Rijn-streek? Plan je route via https://fietsenvoormijneten.nl/regio/kromme-rijnstreek/

Gerelateerd aan:

Reacties

Scroll naar top